Je doel moet wel realistisch zijn.  

Je moet wel realistisch blijven, niet alles is ook echt mogelijk.  

Ik ben niet negatief, ik ben realistisch.  

Doodmoe word ik van het woord realistisch. Het houdt ons klein. Want wie bepaalt wat realistisch is? Jijzelf toch? Je Mind is je eigen beperking. En je legt dus een grens bij iets wat jij, of je omgeving zogenaamd realistisch vinden.  

Totale bullshit als je het mij vraagt. Grenzen kun je verleggen. Als je maar wilt. Realisme is voor opgevers. Idealisme is voor doorzetters. De mensen die een keuze maken en alles doen om hun leven mooier te maken. De mensen die niet opgeven.  

Stop er niet mee! Laat je niet beperken door de realisten!  

Sterker nog, schrap ze uit je leven en zoek idealisten om je heen. Mensen die GELOVEN dat alles kan. Dat de wereld daadwerkelijk mooier kan worden. Dat je wél in staat bent je droomleven te creëeren.  

Realistisch zijn is een beperking. Het houdt je tegen. Realistisch zijn is een onzichtbare grens. Zoals de mier die niet over de getekende grens heen gaat. Of de olifant die aan een touw vastzit, en dat touw zit weer vast aan een klein leeg blikje. De olifant kan echt weg. Maar hij laat zich beperken door de grens die de omgeving geeft en de grens die in zijn hoofd zit.  

De mensen die gek genoeg zijn om te denken dat ze wereld kunnen veranderen, zijn de mensen die dat ook daadwerkelijk doen!

Echt! 

FUCK REALISME! 

Het enige wat je moet doen is stappen zetten. Niet de tiende stap, maar de eerste. Gewoon een kleine stap, zonder zevenmijlslaarzen. Just a small step. Hoe klein die ook lijkt. Je zult zien dat je tot alles in staat bent. Je hoeft het alleen maar te doen.

Foto door Petra Niessen – De Fotovakvrouw