Hoe vaak vraag jij de mening van een ander?

Ik hoorde laatst van een vriendin dat ik 20 jaar geleden al zei dat ik het liefst mijn eigen business zou starten. Dat ik altijd al eigenwijs was (dat wist ik natuurlijk al ;-)) en dat ik grote dromen had.

Ik ben me daar nu pas bewust van. Al die jaren heb ik dus blijkbaar met een verlangen rondgelopen waar ik niks mee deed. Wat ik wel deed was me schikken in de mening van een ander.

In mijn werk bedacht ik altijd hoe het beter kon. Hoe ík het zou aanpakken als het mijn bedrijf was. En ik wist het altijd “beter”. Ik zou het allemaal anders doen. Ik zag dingen op een andere manier dan de rest. Ik heb zelfs momenten gehad dat ik dacht dat ik misschien wel niet helemaal normaal was. Dat het aan mij lag. Want iedereen deed alles anders. Bekeek zaken anders. Hoe vaak ik niet gehoord heb dat ik beter mijn mond kon houden. Dat ik niet zo direct moest zijn, of dat ik maar beter gewoon met de kudde mee kon lopen. Want dan zou het een stuk makkelijker zijn. Dan hoefde ik niet zoveel moeite en energie te verspillen. 

En te vaak heb ik mezelf verloochent. Heb ik dus mijn gevoel, gedachtes en ideeën aan de kant gezet voor de “lieve vrede”. Niet alleen in mijn werk maar ook privé.

Ik had een fikse burn out nodig om te ontdekken dat ik mezelf dus wegcijferde omdat anderen dat zeiden. Omdat het grote gros wel gelijk moest hebben, want als ze het allemaal zo doen dan zal het wel aan mij liggen. Dan doe ik iets verkeerd en moet ik me aanpassen. Het heeft me bloed zweet en tranen gekost om te ontdekken dat ik juist ben wie ik ben door zaken anders te bekijken. Dat dát precies is wat me uniek maakt. Dat die eigenwijsheid mij juist zo goed maakt in wat ik doe. En ik werkelijk in staat ben om mijn leven en dat van anderen ongekend te veranderen door juist anders te denken en te geloven. Precies dat maakt dat ik ben wie IK ben. 

Nu ben ik er trots op dat ik eigenwijs, lastig, recalcitrant en weet ik niet wat allemaal genoemd word. Hoe eigenwijzer hoe beter. Want laten we eerlijk zijn, als je met de kudde meeloopt kom je niet verder dan de plek waar de kudde stopt. Als je je eigen pad loopt kom je op plekken waar nog nooit iemand was. 

En ja, het is een proces. Mensen die dicht bij je staan vinden er wat van als je verandert. Ze vinden het raar, verwarrend en vooral heel gek dat je niet meer doet wat ze verwachten dat je doet. Dat zegt niets over jou, maar alles over het vermogen om met veranderingen om te gaan van de ander. De ander moet er iets mee. Niet jij. Sterker nog, andermans mening over jou is none of your business!

Het feit dat je anders denkt maakt je uniek. Het feit dat je anders doet maakt je een voorbeeld. 

Nu heb ik gekozen voor een heel ander leven. Een leven met mensen die me stimuleren in plaats van tegenhouden. Mensen die me aanmoedigen juist niet met de kudde mee te lopen. En ik kan je vertellen, dat ik, alleen al door mijn omgeving te veranderen, ik een leven heb dat in niks meer lijkt op mijn leven V.b. (voor de Burn Out).

Ben jij je bewust van je omgeving en het effect van je omgeving op je leven en je mindset?

TIP

Maak een lijstje met de 7 mensen die het dichtst bij je staan en de meeste invloed hebben op je leven. En ga eens kijken wat deze mensen doen voor jouw dromen. Stimuleren ze je? Maken ze je bang met allerlei “wat als” doomscenario’s? Gunnen ze jou het beste? Of gunnen ze zichzelf vooral een leven met jouw oude ik?

Het allerbelangrijkste wat ik geleerd heb is het schrappen van mensen die weinig positiefs toevoegen. Mensen die energie kosten. Mensen die klagen. Mensen die negatief zijn. SCHRAPPEN! Weg ermee. NO EXCUSES. Wil je een positief leven met allemaal kansen en verwondering? Dan moet je schrappen en de juiste mensen om je heen verzamelen. Niets meer en niets minder!